Cabernet d’Anjou onder de loep

foto5 tafel naambordje“In het hele land geldt door hevige sneeuwval weercode oranje, met uitzondering van de meest noordelijke provincies en Zeeland.” De laatste tien meter van mijn straat heb ik zojuist met blokkerende wielen overbrugd, tot net voor het kruispunt dat me naar de snelweg stuurt. De ANWB-stem uit de radio pruttelt nog wat na en met witte knokkels draai ik de A-15 op. Een zomerse Cabernet d’Anjou-proeverij wijkt niet voor wintergeweld.

Na een glijpartij van drie uur arriveer ik bij restaurant Crème Crue in Rijswijk. Een panel van ingewijden verzamelt zich rond de chefs table van chefkok Patrick Kelder. Met serieuze koppen buigen we ons over de centrale vraag van deze bijeenkomst: is er een toekomst voor Cabernet d’Anjou in Nederland?

De Anjou
De wijngaarden van de Anjou liggen aan weerskanten van de Loirevallei. Ten westen ervan ligt de Muscadetstreek, de oostelijke grens wordt gevormd door het enorme gebied van de Touraine. Binnen de Anjou wordt een reeks van verschillende wijnen geproduceerd, van strakdroog tot volzoet, rood en wit natuurlijk, maar ook veel rosé.
De bekendste daarvan is de vanaf de jaren ’70 immens populaire Rosé d’Anjou. Ook nu nog drinken we daar in Nederland vrachtwagens vol van. Dat is niet vreemd: alles in die wijn is gericht op toegankelijkheid, geschikt voor een breed publiek. Zo is de wijn laag in alcohol, met zo’n 10,5% heb je het wel gehad. Daarnaast beschikt de wijn over een milde zoetheid die het aanwezige zuur in de wijn net die aangename afronding geeft.

Druivenrassen van wereldformaat
Uit hetzelfde gebied komt ook een tweede rosé: de Cabernet d’Anjou. Die steekt toch wat anders in elkaar dan de relatief eenvoudige Rosé d’Anjou. Daar waar die laatste gemaakt is van de vrij onbekende grolleaudruif, is de ander gemaakt van twee rassen van wereldformaat: de cabernet sauvignon en de erop lijkende cabernet franc. Deze druivenrassen vormen de basis en de ziel van de Grote Wijnen van de Bordeaux. Met name in de Medoc en de Graves staan ze aangeplant.
Ook de Cabernet d’Anjou ontleent er zijn karakter aan. Het is in vergelijking met de Rosé d’Anjou een wijn met meer kleur, alcohol, smaak en restsuiker. Dat laatste valt niet meteen op: omdat de cabernets van nature veel zuur hebben, heeft het suiker vooral een temmend effect op dat zuur. Van de twee rosé’s is dit de completere wijn en niet altijd het schatje dat je achteloos wegtikt.

foto6 tafelVragen
Het Comité d’Anjou gaf aan Communicatiebureau Alterego en Het Wijninstituut de opdracht te onderzoeken wat de marktmogelijkheden voor de Cabernet d’Anjou in Nederland zijn. Centrale vraag: hoe breng je dit relatief onbekende product tot de consument? Wellicht liggen er mogelijkheden bij  midden- en topsegment van de horeca. En als dat zo is, bij welke gerechten gaat de wijn zich dan thuis voelen? En als de horeca geen optie is, op welke manier zet je de wijn dan wel in de markt?
Om dat te onderzoeken zitten we met een groep van ingewijden bij restaurant Crème Crue. Chef Patrick Kelder kookt en serveert ons een reeks van uitstekende gerechten, modern en elegant, met opvallend veel oog voor authentieke smaken; overbewerkte ingrediënten zul je bij hem niet tegenkomen.
Aan de tafel de sommeliers Guillaume Coret, Michiel de Graaf en Axel Rosier. Verder Andre Sauerbier (Wijninstituut), Michel le Roux en Maaike Korten (Alterego), Maarten van den Dries (Deltawines), multiwijnauthoriteit Marja van Beek en ik.

Niet voor de supermarkt
Over de vraag via welke weg de Cabernet tot de consument gebracht kan worden, zijn we het al snel eens: gezien het feit dat de directe concurrent Rosé d’Anjou een stevig aandeel in de markt heeft en de cabernet-versie er in consumentenogen te veel op lijkt, is toetreding via het supermarkt- en slijterskanaal niet voor de hand liggend. De tot op zekere hoogte vergelijkbare Cabernet d’Anjou wordt bovendien voor een anderhalf keer zo hoge prijs aangeboden; een flink minpunt dat zich tussen de supermarktschappen niet laat uitleggen. Een top-downbenadering – via restaurants het publiek bereiken – ligt meer voor de hand.
Verder is het maar de vraag in hoeverre de consumenten van het etiket af kunnen lezen dat ze het in vergelijking met Rosé d´Anjou met een kwalitatief beter product te maken hebben. De naamsgelijkheid is killing, het aura van goedkoop hangt er omheen en dat maakt de aanschaf van een fles die tegen de € 10,- kost bezwaarlijk. Wellicht is het geen onaardige gedachte het “Anjou-gedeelte” in de naam te vervangen door “Loire”. Cabernet de Loire zou zo zonder de ballast van zijn goedkopere broertje in de markt gezet kunnen worden.

foto2 gerechtSmaakbeeld: goede papieren maar gemis aan extractie
De acht verschillende wijnen die ons worden geschonken zijn in twee groepen te verdelen. Het profiel van enkelen komt grofweg neer op een dikke kleur die ietwat gekunsteld overkomt, rijp fruit in de neus met duidelijk zoet. Andere wijnen zitten fijner in in elkaar met een bleek-uienschiluiterlijk, een ingetogen neus en elegant bescheiden zoet.
Om voor de A.O.C. Cabernet d’Anjou in aanmerking te komen dient er volgens de wetgever minimaal 9 gram per liter restsuiker in de wijn te zitten. In de praktijk tref je 20 tot 35 gram aan, hetgeen een fors bereik is. Wijnen die hoger in het zuur zitten zullen uiteindelijk vaker meer restsuiker bevatten om juist dat zuur te beteugelen. Aangezien op het bord ook vaak een spel van zoet en zuur wordt aangeboden, beschikt de wijn in theorie in ieder geval over de juiste papieren de combinatie met gerechten aan te gaan.
Toch is de consencus aan tafel een andere: over het algemeen ontbreekt de elegantie en extractie. Over dat eerste valt in de praktijk nog wel heen te komen, maar dat gebrek aan extractie – aroma – wreekt zich. De wijn is eenvoudigweg niet opgewassen tegen de smaken op het bord en in die bijrol  is het geen volwaardig partner aan tafel. Enkel 2 of 3 toppers in het rijtje slaagden er tot op zekere hoogte in de rol met wat meer karakter in te vullen. Maar ook daar zou een hoger smaakplan de combinatie vanzelfsprekender maken.

Toekomst
Om Cabernet d’Anjou via de (top-)horeca in de markt te zetten, zal de wijn in de breedte nog een kwaliteitsslag moeten maken. Een tandje erbij. Begrijp me goed, de wijn is zeker niet slecht, aangenaam zelfs. Ik zie me dit met plezier ontkurken op een mooie lentedag, maar ik ga er niet bij koken. Met het huidige niveau is wat droge worst en harde kaas de gastronomische trede waarop de wijn blijft steken. De potentie is er en aan het smaakbeeld hoeft ook niet gemorreld te worden. Maar als er extra inspanningen gedaan worden om het extractgehalte omhoog te krijgen, voorspel ik dat restaurateurs met een dergelijk glas een verbluffende troef in handen hebben.

Noot achteraf: de opzet van deze proeverij was uitstekend! De organisatie en Patrick Kelder met zijn team verdienen alle lof voor de verrichte inspanningen.
Verder doet de effectiviteit waarmee het resultaat van de sessie bereikt werd vermoeden dat een dergelijke opzet met een panel een bruikbaar tool is voor verdere onderzoekingen. Ook is het aan te bevelen naast dit team van “kenners” ook een team van consumenten te laten proeven en brainstormen. Er dient rekening te worden gehouden met de mogelijkheid dat panelleden zich door elkaar laten beïnvloeden, wat met vakmensen minder snel gebeurt. Eensluidendheid in meningen van acht vakmensen uit 4 sectoren is nu basis voor een serieus advies, waarin kansen en obstakels weergegeven worden. 

[Tekst en fotografie: Eelco van Wieringen]

Over Eelco van Wieringen
Eelco van Wieringen is journalist en een specialist in wijn-spijscombinaties. Hij schrijft culinaire artikelen, reportages en restaurantrecensies voor onder meer Bouillon Magazine, Mariken Magazine en De Wester. On-line-artikelen zijn te vinden op zijn blog: http://eelcovanwieringen.punt.nl

Over bubbelblog

VINISSIMA’S BUBBELBLOG | WEGWIJZER NAAR EEN SPRANKELENDE WERELD ... Op www.bubbelblog.nl bespreekt VINISSIMA mousserende wijnen uit de hele wereld. Volg Vinissima ook op twitter via @vinissima en @bubbelblog. Met sprankelende groet, Ingrid Larmoyeur
Dit bericht werd geplaatst in druivenrassen, Frankrijk, rosé, wijn-spijs en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s